Hayır demek zor değil mi? Sürekli evet diyerek var olma çabası gösterdiğimiz dünyada hayır diyebilmek cesaret istiyor. Sevilmenin yolu “evet” demekten, kabulden geçer sanıyoruz. Hiç düşündün mü belki de tam tersi.
“Hayır” demek bencillik değil kendi sınırını, kapasiteni, ruh sağlığını koruma hakkındır. Bazen bir “hayır”, başkasına değil, kendine duyduğun en derin saygıdır. Clarissa Pinkola Estés der ki:
“İnsan ruhu, hayır diyemedikçe kendinden eksilir.” O halde bugün bir cesaretimizi topluyoruz ve bizi yoran bir şeye, tüketen bir beklentiye, sırf “kırılmasınlar” diye içinde taşıdığımız yüklere “hayır” diyoruz. Belki o söylediğimiz “hayır” kendimize armağan ettiğimiz bir evet olur.