Ela Orak
@SevenElaa
Heidi
Antinatalist/Vegan
İç dökme postu
Fark ettiniz mi ?
Gitgide yaralanıyoruz şurdan burdan.
Ben, gerçek hayat katlanamayacağım kadar zorlaştığında kitaplara sığındım.
Okudukça anladım: Bu dünya için kendimi paralamam gülünçtü. Kalbimi de alıp kalın bir kitabın arasında kurutmalıydım.
Kaçış bir çözüm müydü peki ?
Kimileri bavul toplayarak kaçardı kimileri aynı yerde çok uzun süre kalarak.
Değildi kaçmak çözüm falan...
Kalıp biraz daha savaşmalı, etimle ürperdiğim bu dünyaya yakından bakmalıydım.
Kış kapıdaydı, yağmur, kar üşüyen bir toplumun üzerine romantik yağmayacaktı yine.
Yapılması gereken o kadar çok şey vardı ki 'sisteme' isyan etmek çözümsüz bir vakit kaybıydı. Kollar sıvanmalıydı yeniden.
Uzun soluklu bir yolculuk olacağı aşikardı.
Yalnız ya da biriyle... Kalabalık çıktığınız bu yolculukta sayınız da azalabilirdi.
Lakin yürümeye ikna edip yol ortasında öylece bıraktığınız herkesin gölgesi başka yerlerde önünüze düşecekti.
Acı elbette kıyas yapılacak bir şey değildi fakat 'Eros Kedi'den ve 'Narin'den sonra bir daha affedemedim ülkemi.
"Fazladan izahat, lisanen kabahattir" sözünü anımsayarak noktalıyorum.
Reklam
İnsana ihtiyacım vardı.
Birisine...
Benimle birlikte ağlayacak birisine değil, tutunacak birisine.
Parlar ki şimdi arasıra geceleri
Diplerde, derinlerde, yalnızlığımda
Ölü bir deniz yıldızıdır mutluluk.
O nedensiz mutluluk olsa da olur olmasa da...
Reklam