Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?
Bilmem,bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...
Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;
Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;
Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan
Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...
Kendi akıllarının üstünlüğüne inanarak başkasına öğüt vermekten vazgeçmiyorlar,fakat kendi gülünçlüklerini, zavallılıklarını da bir türlü idrak edemiyorlar