Yağmur dünyanın her yerine aynı dilde yağar. Güneş hep aynı anlama gelir. Toprak daima topraktır. Fakat insan başkadır. Toprağı kıymetli yapan, yağmuru rahmet bilen, suya azizlik pâyesi veren insandır. Her birimiz bir âlemiz.
Duyduklarımızla hareket edeceksek eğer, gözlerimiz niye yaratıldı? Hep akıl yürüteceksek, kalbimiz niçin var? Onun için ‘ilim ve irfan’ diyoruz. Aklın ve kalbin bereketli uyumu…
Hep beraber yaşıyor ve maruz kalıyoruz. İnsana ve kalbe giden yollar hızla bozuluyor. Aynı dili konuşuyor, aynı kelimeleri kullanıyor, aynı hassasiyetlerden bahsediyor, aynı hasletleri dile getiriyor, fakat bir türlü anlaşamıyoruz.
Bunu hiç unutma evlat. Batı hiçbir zaman uygar olmamıştır ve bugünkü refahı, devam edegelen sömürgeciliği; döktüğü kan, akıttığı gözyaşı ve çektirdiği acılar üzerine kuruludur..
Aliya İzzetbegoviç