Nora hayatı olduğu gibi kabullenmiş gibiydi; kötü bir deneyim yaşandı diye bütün deneyimlerin kötü olması gerekmiyordu. Hayatını acı çekdiği için değil, acıyı dindirmenin bir yolu olmadığına kendini inandırdığı için bitirmek istediğini anlamıştı.
Ümumən mən belə başa düşdüm ki, kitab bizə bir növ onu deməyə çalışır ki, bəzi alınmayan şeylər əslində bizim üçün xeyirli olmadığı üçün də alınmamış ola bilər, bunu da Noranın peşmançılıqlar kitabında görə billirik( sevgilisi ilə kiçik bir kənddə bar açması, üzgüçülük üzrə olimpiadalarda uğurlu olması və ya musiqi qrupundaki şöhrəti və,s)
Amma ümumən kitabda hadisələr çox monoto n təsvir olunub,bir yerrən sonra sıxıcı gəlməyə başladı.
-Noranın seçimləri ailə təzyiqinin nəticəsidir? Yoxsa böyüsə belə özünü təsdiqə ehtiyac duyardi?
Əsərdə ailə təzyiqi olsa da Nora üzgüçülük arxasiyca getmir amma bunun peşmançılığını da çəkir həmişə, məncə Noranın daim özünü təsdiqə ehtiyac duyması ailəsi tərəfindən ikinci plana atılan və görülməyən uşaq olmasi ilə əlaqəlidir, əgər məcazi mənada desək , sevgi, qayğı, diqqət depoları doldurulsaydi, özünü təsdiqə ehtiyac duymayacaqdı.
Bir sözlə, kitab bizə həm ailənin bir şəxsiyyətin formalaşmasında bünövrə olduğuna toxunur, həm də dünyada ömrümüz yetdiyi qədər özümüzü sınamağa vaxtımız olduğuna işarə edir.