Sevinj Ruslanqizi
@Sevinj_
Dünyalı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ümumən mən belə başa düşdüm ki, kitab bizə bir növ onu deməyə çalışır ki, bəzi alınmayan şeylər əslində bizim üçün xeyirli olmadığı üçün də alınmamış ola bilər, bunu da Noranın peşmançılıqlar kitabında görə billirik( sevgilisi ilə kiçik bir kənddə bar açması, üzgüçülük üzrə olimpiadalarda uğurlu olması və ya musiqi qrupundaki şöhrəti və,s)
Amma ümumən kitabda hadisələr çox monoto n təsvir olunub,bir yerrən sonra sıxıcı gəlməyə başladı.
-Noranın seçimləri ailə təzyiqinin nəticəsidir? Yoxsa böyüsə belə özünü təsdiqə ehtiyac duyardi?
Əsərdə ailə təzyiqi olsa da Nora üzgüçülük arxasiyca getmir amma bunun peşmançılığını da çəkir həmişə, məncə Noranın daim özünü təsdiqə ehtiyac duyması ailəsi tərəfindən ikinci plana atılan və görülməyən uşaq olmasi ilə əlaqəlidir, əgər məcazi mənada desək , sevgi, qayğı, diqqət depoları doldurulsaydi, özünü təsdiqə ehtiyac duymayacaqdı.
Bir sözlə, kitab bizə həm ailənin bir şəxsiyyətin formalaşmasında bünövrə olduğuna toxunur, həm də dünyada ömrümüz yetdiyi qədər özümüzü sınamağa vaxtımız olduğuna işarə edir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitapda zekanın insanlık için nasıl olağanüstü bir nimet olduğunu görüyoruz. Çarlinin zekasının iıerlemesiyle aslında etrafının onu hiç bi zaman sevmediyinin, dalga geçdiğini görüyoruz, zekası üstün olduğunda ise ona nefret etmeye başlıyorlar. Peki bu size bir şeyleri hatırlattı mı? Mesela bir iş yerinde kendini geliştirdiğinde, hep yerinde sayanların sizden nefret etmeye başlaması ve ya artık bir şeyleri içinden geldiyi gibi yaptığın, potensielni yüzeye çıkardığında, kendin gibi olduğunda birilerinin senden hoşlanmamasını? Bence bu hisleri hayatımızın bir döneminde hepimiz yaşadık, yaşıyoruz…Çarli de yaşıyor ve diyor ki: “hayran olduğum insanların asıl mahiyyetini anladığımda dehşete kapıldım”. Bir tarafdan üstün zeka Çarliye sınırsız öyrenme,keşf ede bilme becerileri verse de, diğer tarafdan gitdikce yanlızlaşan ve kimse tarafından anlaşılmayan birine dönüşüyor, zeka seviyesi çok aşağı olduğunda da dalga geçiliyor, bence burda yazar bir şey gereğinden çok fazla ve ya çok az olarsa, tabiatın kanununa tersdir, - demeğe çalışıyor, Azərbaycan şairi Nizami Gencevinin de söylediği gibi: “fazla içildiğinde dert verir su da”. Son deyinmek istediğim şey de yazarın ebeveyn-çocuk ilişkisine dokunması, Çarli o kadar yanlız büyümüş ki, aklından ziyade güven, saygı, sevgi depoları( mecazi anlamda) bomboş, hiç görmemişler ki, onu, annesi hep utanmış, ablası kızmış, babası da bi şey yapamamış , bence Çarlinin fırınçıda “arkadaşları” gülsün diye her şeye razı olması, sadece birileri onu görsün, onunla “oynasın” arkadaş olsun diyeydi ve zekası ilerledikce de en çok bunun farkındalığına varmak yakmıştı canını…. Saygılarımla
