“Gitme kal diyemedim” diye bir nakarat vardı galiba… Diyememek yorar belki, ama diyebilmek sonunu yazdığın bir hikayeyi inatla değiştirmek gibi bir şey. Dedim ya kal desem yine kovmayacağımın garantisini veremiyorum. En çok da bu yoruyor. Kal demek isterdim, istedim! Diyemedim, günü geldiğinde yine “git” diyeceğimi bildiğim için.
Sevkal