Birileri görmese de,
Senin sevdiğin renk gökyüzünde saklı Şarkıların rüzgârda yankılanıyor
Ve sen varsın
Sırf olduğun gibi
Kendi ışığınla yeterince güzel
Ben herkesi kendi gibi bilmekten Yorgun düşmüş, bir kalp gibi duvarlara yaslanıyorum
Uçurumdan atlıyorum ama yere varamıyorum
Bir boşluk büyüyor içimde, sesim yankılanıyor sadece:
"Farkındayım' ama fark edemiyorum
Dicle, ey kadim tanık!..
Sen gördün onun saçlarını yakan ateşi Sen taşıdın gözyaşını Kalecik'e dek
Kalecik rüzgârında hâlâ onun sesi var Ben şimdi o suyun sesinde büyüyorum Her damlası bir "Affet!" diyor
Her kıyısı bir "Unutma!"