Sevtug
@Sevtug
Reklam
Deliliğin insanı yaşattığını söylerler; hiç olmazsa akıl acı çekmez; uyur ve bir ceset gibi yaşar.
Sayfa 42
Oysa bedensel acı, ruhsal acının yanında hiç kalır!
Sayfa 39
Artık bu dünyada yapacak hiçbir şeyi kalmamış biri olarak benim söyleyecek ne sözüm olabilirdi ki ? Bu, harap olmuş ve bitmiş bir zihinse yazılacak değerde ne bulacaktım ki ?
Niçin olmasın? Etrafımdaki her şey hareketsiz ve suskun olsa da benim yüreğimde kopan bir fırtına , bir savaş , bir trajedi yok muydu ?
Sayfa 38
Pencerelerinde ne cam ne de ona benzer bir şey kalmıştı; suratının yapıştığı , birbirini çapraz kesen kalın demir parmaklıklar.
İşte hayatın yakından görünüşü.
Sayfa 36
Reklam