Şevval Temur
@Sevvaltemur
Ağlamadan
dillerim dolaşmadan
yumruğum çözülmeden gecenin karşısında
şafaktan utanmayıp utandırmadan aşkı
üzerime yüreğimden başka muska takmadan
konuşmak istiyorum.
Şehre neden
esmer ve dölek yüzümle döndüm dağlardan
kar vakti tarlaları kımıldatan soluğum
niyedir sarmalasın vites dişlilerini
defneler, nakışlar yok
alnımda neden.
Ağlamadan
etimin iğneli beşiklerde bıraktığı izlere aldırmadan
o mavi korularda ve dibektaşlarında
bırakıp sözlerimin kalıntılarını
açıkça konuşmak istiyorum.
Besbelli ki leşler koruyor şehrin bedenlerini
göğsünün kafesinde yalnızca pasak
biliyorsun
korkutulmuş bir kızın
yüreğinden fışkıran beyaz güvercinleri
sabahın köründe kalkan tirenlerdeki nefret
hergün aynı kalafat yerine çekilmenin nefreti
bunları
bütün bunları biliyorsun
dağlardan dönüyorsun o sağır yamaçlardan
çevik bacaklarını getiriyorsun, ne çiçek ne de ninni
boz şayaktan poturun dağlarda ne güzeldi
şehre varınca artık meşinler giymelisin
Reklam
“Temmuz çoktan bitti.
Ağustos da bitecek..
Eylül'de ellerin üşüyecek,
Isınmak için geleceksin.
Biliyorum..
Eylül tam bu işe göredir,
gel bağışlayalım birbirimizi..”
Bir kelebek ağrısıydı, vakit dardı, mevsim hicazdı
Yetişmem gereken bir ölüm, kaçmam gereken bir hayat vardı.
"Bazı ruhlar bazı ruhlara kâlu beladan aşinadır. Elest bezminde ruhum ruhuma sarıldı. Seni ev belleyişimi başka türlü açıklayamıyorum."
Reklam