Şevval
@Sewzen
ᓚᘏᗢ
Şu anda okuduğu kitaplar
Matematik bilen arılar
Firsch'in notlarına göre, bir arı dik bir şekilde dans ettiğinde "güneşe doğru uçun" demek istiyordu. Ve aşağı doğru hareket ettiğinde de "güneşten uzağa doğru uçun" demek istiyordu.
Sağa sola dönerek bazen kilometrelerce uzakta olan yiyeceğin o alandaki kesin konumunu iletiyordu. Dansın saniyelerle ölçülen uzunluğu, arkadaşlarının o konuma gitmeleri için katetmeleri gereken mesafenin uzunluğunu anlatıyordu. Hatta arı, dans mesajını çok daha titiz bir şekilde ayarlayabilmek için rüzgâr hızını da hesaba katıyordu. Ve tüm bu bilgiler yılın her zamanı, her kovan ve kıta için geçerliydi. Tüm sosyal arılar uzay-zamanda seyahat etmek için gerekli yön bulma denklemlerini kullanma ve onları diğerlerine aktarma becerisine sahiptir.
Reklam
Alabildiğine açık olan hava, hayat için el değmemiş ekolojik bir boşluktu. Böcekler bir 90 milyon yıl daha havayı tek başlarına kullandı. Onları midelerine indirecek uçan sürüngenler, kuşlar, yarasalar yoktu... Sadece diğer böcekler vardı.
...
Böcekler, yüzlerce milyon yılı aşarak günümüze kadar hiç bozulmadan gelen zamanın efendileridir.
Seksen milyon yıl geçmişti ve artık Kozmik Takvim'de 22 Aralık sabahıydı. 7,5 metre yüksekliğe ve 1 metre genişliğe sahip dev mantarlar karaya hükmediyordu.
...
29 Aralık'a doğru ilerlediğimizde, bu tuhaf dev mantarlar daha yüksek ağaçların büyümesine izin verdi. Gezegende yeni bir ses ilk defa sahneye çıkıyordu; ağaçların dallarının ve yapraklarının arasından geçen rüzgârın sesi.
