Doğadaki hiçbir şey kendisi için yaşamıyor. Nehirler kendi sularını içmiyor. Ağaçlar kendi meyvelerini yemiyor. Güneş kendisi için parlamıyor. Her şeyin diğerleri için yaşaması bir doğa kanunu.
Öfkenin ilişkilerini nasılsın yiyip bitirdiğini ve üzüntünün hayatının renklerini nasıl soluklaştırdığını gözlemle. İçinin derinliklerine saklamaya çalıştığın utançtan bahsetmiyorum bile. O yüzden, evet, bütün bu şiddeti kendi kendine uygulayan sensin.
İnsanların her zaman tavsiyeye ihtiyaçları yoktur; bazen sadece ellerini tutan bir ele, kendilerini dinleyen bir kulağa ve onları anlayan bir kalbe ihtiyaçları vardır.