Tolstoy'un, zamanın Rusya'sındaki fakirliği, açlığı, parasızlığı anlattığı bu hikaye insanın içindeki sevgiyi ve Tanrı'yı bulabilmesine yardımcı olabileceğini anlatıyor. En zor zamanında yardım ettiğin biri, belki de senin içinde olan Tanrı sevgisinin ta kendisidir.
Anladım ki, insanlar kendilerini düşünerek hayatta kalabilecekleri sanıyor ve aldanıyorlar çünkü insan yalnızca sevgiyle yaşar. Kim sevgi içindeyse, Tanrı da onun içindedir çünkü Tanrı, sevgidir.
Kadının ruhunu almadım. Ve Tanrı şöyle dedi bana: "Git ve kadının ruhunu al; sonra şu üç sözümü öğreneceksin: İnsanda ne vardır? İnsanda eksik olan nedir? Ve insan neyle yaşar? Öğrendiğin zaman göklere döneceksin."