“ Dünyayı tümüyle kavramanın yolu düşüncede değil,eylemde birliğin uygulanmasında yatmaktadır. Böylece paradoksal mantık bizi, Tanrı sevgisinin,ne kafadaki Tanrı bilgisi ne de kişinin Tanrı’yı sevdiğini düşünmesi olduğu sonucuna götürür. Tanrı sevgisi,” Tanrı’yla birliği yaşama edimidir” sonucuna varmaktadır.”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Tanrı sevgisiAlıntı
“Açıkça görülmektedir ki insanların çoğunluğu kendi kişisel gelişimlerinde bu çocukluk evresini aşamamışlar ve Tanrı’ya gösterdikleri inançla birçokları kendilerini koruyan bir babaya inanmışlardır. Çocukça bir yanılgı. Her ne kadar dinin bu kavramı bir küçük azınlıkça, insanlığın büyük öğretmenleri tarafından aşılmışsa da yine de bu,dinin en yaygın biçimi olmayı sürdürmektedir.”
“Yaratılmanın edilgenliğinden kurtulup yaratmak ister. Bu yaratma duygusunu doyurmamın birçok yolu vardır. Bunlar içinde en kolay ve en doğal olanı annenin yarattığı varlığa karşı gösterdiği ilgi ve sevgidir. Anne kendini bebeğiyle aşar,ona duyduğu sevgi yaşamına anlam ve değer kazandırır.( Erkeklerde bu üstün olma gereksinmesi çocuk doğurarak karşılanmadığı için,kendini aşma isteği insan yapısı şeyler ve düşünceler yaratarak doyurulmak lstenir.)
“Ruhsal sağlığı ve olgunluğu başarmanın temelinde,ana yönelimli bağlılıktan baba yönetimli bağlılığa doğru gelişmenin sonundaki sentez yatmaktadır.”
Kitabın giriş cümleleriKitap Alıntısı
Fromm nadiren,mesela ticari kültürü sert bir şekilde eleştirirken metafora başvuruyor:” Tüm dünya,onun ağzına layık bir nesnedir: büyük bir şişe,büyük bir elma, büyük bir memedir.İnsan emici olup çıkmıştır,ebediyen beklenti içinde ve ebediyen düş kırıklığı yaşayan…”