Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben size söyleyim, unuttuk. O depremde hasar alınan evler parayla hasarsıza çevrildi süslendi tekrar satıldı. O depremzedelere giden yardımlar yağmalandı insanlar o soğukta yatacak yerleri yoktu.. 3 yıl olmuş daha yeni bitiyor TOKİ'nin inşaatları. Hem depremzede bölgesinde yaşayan hem de diğer illerde tanıdıklarım olan biri olarak söylüyorum. Unuttuk. O yıkılan yerlere yine yapılıyor 10 katlı binalar ben şahidim. Can kayıplarına giremiyorum bile bu konuda konuşmak bana düşmez gibi geliyor.. Ama bu gözler Hatay'dan bizim buraya gelip ev açtığımız ailedeki 10 yaşındaki çocuk banyo var diye ağladı.. Neyi unutmadık ki? Binlerce kayıp var, bakın ölü demiyorum kayıp. İnsanlar ceset bulmak için dua etti. "Bari bir mezarı olsun" dediler. O sokaklar ceset kokuyordu buram buram. Kim verdi hesabını? Bazı bölgelere günler sonra geldiler. Kimse verdi mi hesabını? Peki biz ne yaptık. Yine ve yine unuttuk. Tamam, gerçekten birlik beraberliğimiz güçlü bir milletiz ama neden hep en dipteki anımızda? Yarın aynı şeyi İstanbul'da yaşamayacağımız ne malum? Ama bu sefer unutmayalım olur mu? Şu satırları okuyorsan söz ver kendine unutmayacağım de. Ha bu arada, unutma:
#depremöldürmezihmalöldürür.