Akıl işi değildir insanın insana aşkı.
Sevgi için sağlam bir yürek olmalı.
Gözlerini değil gönlünü bağlamalı
Rastgele değil hissederek kalpte
Her zerrede yaşamalı o sevdayı.
Beden işi değildir insanın insana aşkı.
Yanmayı göze alacak yürek olmalı.
Saniyen, dakikan birbirine karışmalı.
Dilinde değil gönlünde taşıyarak
Ağır ağır yaşamalı o sevdayı.
Deli işidir insanın insana aşkı.
İnceden inceye hesap yapmamalı
Türkülerde şarkılarda kaybolmalı
Sözce değil gönülce anlaşılmalı
Delice sevip yaşamalı o sevdayı.
Sabah oldu yine etrafım ıssız.
Günler geçiyor, hepsi öncekinden farksız.
İçimden bir ses git gide yükseliyor
Sevgi olmadan her şey anlamsız.
Her şeyi boşvermeli bu durumda.
Dalıp gitmeli derin bir uykuya.
Adamalı insan kendini tatlı rüyalara
Kim bilir ? Belki gerçekte olmasa da
Rüyalarında erer insan huzura.
Eremezse gâm değil , çünkü rüya.
Ama ererse huzura ve mutluluğa.
Uyanınca rüyadan umutla bakar belki ;
Geleceği belirsiz olan yarınlarına
Ve anlam veremediği bu hayata.
"Kehribar Gözlerinin İçi"
Diye bir yer var ya hani,
Kendime cennet bildiğim.
Güneşim hep oradan doğar.
Mevsim her zaman ilkbahar.
Aklım, fîkrim ,yüreğim, ruhum
Her vakit oraya muhtaçlar.
Hangi iklimden taşıdın ?
Sevda kokularını yüreğime
İlkbahar getirdin yüzüme.
Güller açtırdın gülüşlerimde.
Hayaller nereye çıkar bilinmezken
Tam zamanında kondun gönlüme
Tutuklu bir sevdayı âzad edercesine
Ne güzel geldin öyle , severcesine.