“Özlemek ne zor kelime” diyor şair. Özlememek daha zor diyorum acizane. Hiçbir şey yaşamamış gibiyim. Her şeyi bir fincan çay içerken hatırlarım belki. Aslında ne şair haklı ne ben. Va'dedilen ülkelerin verilmemesi zor. Ama va'dedilen ülkelerin va'dedilen ülkeler olmadığını fark etmek, bu daha da zor. Yitirilmiş yaşamların arkasından yitip gidiyoruz işte.
Senle de sensiz de olmayan şehir!
Senin için ne kadar çok acı çektim .
Karşılığını istemezdim. Bilsen bununla yetinebilirdim.
Ama bilmedin. Şimdi ne yapacağım ben?