Umut taşımak tehlikeli olabilirdi; beni içinde bulunduğum gerçekliğe kör bırakabilirdi. Hatırlıyorum da anneannem hep, "Yaşamın olduğu yerde umut da vardır," derdi. Fakat benim durumumda umut, beyaz liköre çok benziyordu. Kısa vadede seni kandırabilirdi fakat işin sonunda büyük ihtimalle iki katı bedel öderdin.
"Biz daima birlikte olacağız," dedim inançla. "Nasıl olur, nerede olur, hiçbir şey bilmiyorum ama bunu kalbimde hissediyorum. Sen ve ben kaç defa kopup yeniden birleşecek olsak da birbirimizi bulacağız."