Şehnaz Altun Keleş
@Shenaz
23 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Ama Fidan'ı hiç çıkaramadım aklımdan. İçimde kızgın demirden yeni dökülmüş bir vicdan heykeli gibi oturdu durdu yıllarca.
Arada göz göze geldiğimizde bana hafifçe, soyluca bir ikramda bulunurmuşçasına gülümsüyor, sonra yine kalabalıkla dünyayı kurtarmaya dönüyordu.
Hayatımda ilk defa olarak duyduğum bu aşk denen şey de bir gariplik olduğunu o anda, orada sezdim ilk kez. Beni sevmediğini de, sevmeyeceğini de gayet güzel biliyordum aslında. Sürekli azarlıyor gibi konuşuyor, varlığımı bana çok önemsiz bir şey mişim gibi davranarak zayıflatıyor, bazen de bana hitap ederken bile, beni orada yokmuşum gibi bir zavallılığın içine düşürüyordu. Ya yapmam gereken bir şeyleri anlatıyor ya da ben onun her anlattığından bir şeyler yapmak zorundaymışım gibi bir heyecana kapılıyordum.
Bir çay bahçesinin bir köşesinde, zıplayarak sinirlenen terli ve pembe bir topaçtım o anda, bir çizgi filme çok yakışırdım.
"Beni özlemedin mi hiç?" diye sordum geri zekâlı gibi. Kötü bir koku almış gibi, sanki telefonla konuşurken birdenbire yanında bangır bangır bağıran bir seçim otobüsü duruvermiş gibi ekşitti yüzünü.