Selin Duru
@Shiron
2 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eğer seni bana geri getirecek olsa binlerce kuş tütünün tellerini ayırabilirdim, baktığım tüm canları sana verebilirdim, en sevdiğim diziyi bir daha izlemeyebilirdim ve kendimi ve tüm benliğimi sana adıyabilirdim fakat ne fayda değil mi? Gittiğini anladığım lakin senin sözü uzatıp durduğun vakitte yaşıyorum hala. Ne ileri gidebiliyorum ne geri dönebiliyorum. Sıkıştım ve kaldım. Senin özleminle nefes alıyor her eylemimi ve düşüncemi senin varlığına feda etme arzusu ile yöneti yorum. Eğer bugün nefes alıyorsam senin geleceğin günün umudu ile alıyorum. Sen, ben, ördek ve anılardan başka bir şey yok hayatımda son günlerde. Ördeğin bile odada kalan izleri var yanlızca. Ne sen gerçeksin ne anılar ne de ördek. Şarap gerçek yanlızca. Sahip olduğum son gerçek... Benim gibiler hiçbir şeyi anında taktir edemeyenlerden farksızdır. Affet beni. Affet aciz bedenimi, zavallı ruhumu. İnsan ne için korkar "bilinmeyen belalara" atılmaktan.
Her şeyin paylaşılabilir olduğu bu dünyada kadınlar neden asla paylaşılamaz hiç çözmeye fırsatım olmadı. Onca plak, onca grup, onca parça lakin kafamda çalan onun sesi. Güzel, güzelim ve güzeliz. Yanlızca bu. Yemeğin yanında içilen biranın tadında bile onun dudaklarının tadı var yanlızca. Tüm oda kafayı bozduğum her şey ile dolmuş olsa bile göreceğim ilk şey onun gözleri olurdu. Bir dost, bin sevgili. O yanlızca kendine benzeyen kadınları sever ve biz en uzak iki kutubuz. Her daim böyle olmamış mıdır zaten? Zıtlıklar ve birliktelikler her zaman birbirine tutunmaz mı? Plak seçimi her an zorlaşırken seni düşünmeyi bırakmalıyım zira aklımın her köşesini kapladığında kurtulmak imkansız hale geliyor.
Bu parka her yanlız gelişimde seni beklerim, bir umut evine giderken geçersin belki diye. Seni öldürmeden önce son bir defa bana aşkla bak ve yapacaklarım adına özür dileyeme şansım olsun diye. Yinede asla gelmiyorsun, gelmeyeceksin. Ben bu parkın dört mevsimini ezbere bilirim. En sevdiğim grubun o şarkısını ilk burada dinledim. En sevdiklerim ve en nefret ettiklerim burada benimle anılar biriktirip her köşeye dağıldılar. Yeşil gökyüzü ve mavi ağaçlar benliklerini yanlızca burada kaybeder. Ne zaman yanımda bir başkasıyla geldiğimde ise anılarımızın üstüne çamur sürüp kapatmaya çalışırım, her yağmur yağdığında temizlense bile sen hep benim fırtınam olacaksın. Kaybettiklerimin bedelini istemesem bile misliyle bana verebilirler. Hazırlıklı olmalıyız. Burada gitme diye peşinden geldim, burada senden nefret ettim, burada seninle seviştim ve burada biz, biz olduk. Lakin artık buraya adım attığımda aklıma ilk sen gelmiyorsun. Pekala, kabulleniyorum hala o bank gözüme çarpıyor fakat yemin ederim ilk düşündüğüm sen değilsin. O, en nefret ettiğime benzeyen bir adamın yaşattıklarını, masum bir çocuk temizledi. Ona aşığım. Özünde hiçbir zaman aşık olmamışım sana. Latifeler ve hayaller tarafından kör edilmiş bir adrenalin bağımlısıydım ben. İster inan ister inanma fakat bunun sağlıklı olmadığını göremeyecek kadar saf bir kadınım ben. Sen ki; terapilere küçük bir servet dökmeme sebep olan, bana yaşattıklarını göremeyecek kadar küçüktüm/küçüğüm. Şu an bu metini yazmaya gecenin köründe kalkıp devam ediyorsam sahip olduğum korkudandır. Uyku odayı çoktan terk etti. Kim bilir belki de bizleri yaşatan ve öldüren en temel şey budur, korku. Korktuğum büyük bir belirsizlik içinde olsa bile kapımda dikiliyor sonuçta.