‘Hayat çok garip,’ dedi Nora. ‘Her şeyi bir arada yaşamamız. Dümdüz bir çizgide. Ama resmin tamamı bu değil. Çünkü hayat yalnızca yaptıklarımızdan değil, yapmadıklarımızdan da oluşur. Ve yaşadığımız her an… bir çeşit dönemeçtir.’
Şiirsel bir dille yazıldığı için başta biraz garipseyerek okudum alışık olmadığım bir tarz olduğu için sanırım. Fakat sonra daha ilgi çekici geldi bu yazı bana. Ninatta’ya hem kızdım hem üzüldüm hem hak verdim hem de neden böyle yaptın dedim okurken. Kısacası bütün duyguları hissedebildiğim bir kitaptı kesinlikle okunmalı