Her insan, kendi başına ele alındığında az ya da çok bencildir;
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hayat, onun için hiçbir zaman pek keyifli olmayacak. Yirmi beş yaşına geldiğinde, insanların neden güldüğünü merak edecek ve yalnızca aptalların mutlu olduğunu düşünecek.
ve sabahları, öğlenleri ve akşamları fark etmeden, her daim Satürn kadar dertliydi.
“Hakkaten de garip bir gündü. Sonu iyi oldu mu, her şey iyi demektir; gerçi bunu evlerimizin kapısına varmadan söylememek lazım ya.
