“Babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe.”
Yakınını kaybeden kişiler için okuması işkence olabilecek bir kitap. Yakınlarından birini kaybetmemiş olan kişilerde dahi huzursuzluk oluşturacaktır(ki bende öyle oldu).Öyle ya da böyle hayatın acı gerçeği.Tabiki bilmek başka bu şekilde can acıta acıta hatırlamak başka.
Kitap can acıtıcı olsa dahi iyiki okudum demiştim. Kitabı okusun diye muhtemelen hiç kimseye tavsiye edemeyecek olsamda. (Kimsenin canı böylesine acımamalı çünkü)Şubat ayına denk gelmişti bu kitabı okumam,benim için o da ayrı bir denk gelişti. Başka zaman okusaydım belki bu kadar etkilemezdi beni.
Yazar babasını kanserden kaybettiğinde tam olarak kaç yaşındaydı bilmiyorum ancak 40-50 yaşlarında vardır en az. Evli,çocuklu ve iyi bir yazar .Onun bu şartlarında dahi babanın kaybı bu kadar zor gelmişken hayat düzenini dahikuramamış daha genç yaşlardaki kişiler için bu kayıplar kim bilir ne kadar zordur?
Kitap kapağı ben de içerik hakkında çok başka fikirler oluşturmuştu böylesi bir şey beklemiyordum tıpkı Göksel’in “Yoksun” şarkısı gibi aşk acısı için yazılmış gibi dursada babasının kaybı için yazılmış bir şarkı olduğunu öğrendiğimdeki his gibi…