Bulutlar ne kadar koyu olursa olsun, arkalarında bir yerde güneş vardır. Görünmese bile oradadır. O yüzden güneş doğmadan önce de gülmeli insan. Umutla. Fazla beklemeden. Hiçbir şey tükenmeden evvel.
İnsan böyledir işte. Çoğu zaman bir sığınağa muhtaçtır. Gerçek hayatta bulamadığını, hatıraların loş koridorlarında arar. Aradığını bulamayınca da kalbi, en güvenli limana demirlemek ister. Sevgiyle güvenin birbirine kenetlendiği, sağlam halatların kopmadan tutunduğu bir liman. Fırtına ne kadar azgın olursa olsun, insanın kendini bıraktığında batmadığı tek yer.