Dudakların ağzımda gözyaşı mührü... Ömür Hanım, öyle bir acı ki bu, ölen yaşayanda her gün yeniden ölüyor,
yaşayan ağlamadan kimseyi sevemiyor.
Reklam
Kolay mı aşılır
geçilir
affetmenin dağları kendinden geçmek
kolay mı?
bir bir affetmek
ardında kalan
ama aklından çıkmayanları
insanın kendine bağışı
kolay mı?
Bedenim üşür, yüreğim sızlar.
Ah kavaklar, kavaklar!
Beni hoyrat bir makasla
Eski bir fotoğraftan oydular.
Orda kaldı yanağımın yarısı,
Kendini boşlukla tamamlar.
Omuzumda bir kesik el,
Ki hâlâ durmadan kanar.
Ah kavaklar, kavaklar!
Acı düştü peşime ardımdan ıslık çalar.
Uzaklık da bir sevgi zamanıdır
Insan bir gün onu da susar.
Senin sevinç diye yaşadıklarını
Acının hanesinden de çıkardım ben.
Çan değilim. Dön değilim. Gün değilim.
Ne yapılabilir çamurdan? Heykel.
Acılardan? Aşk. Yoksulluklardan bir devrim bile yapılabilir. Ama hiçbir şey hiçbir şey yapılamaz ayrılıklardan.
Onat Kutlar