Muhammed
@Silenca
Yaşamım ölümün elinden kurtarılacak şeylerin bir toplamına dönüştü.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Peki sen, durup durup denize bakan çocuk, daha ne arıyorsun? Yazılacak her şey senden önce yazıldı, söylenecek her şey söylendi çoktan. Artık her şeyin bir adı var şu dünyada. Ölümün bile bir adı var. Topuklarından, attıkları her adımda kan sızan adamlar geçti bu yollardan. Peki sen çocuk? Dünya hiçbir zaman gökyüzüne yansımayacak, artık hiç değilse bunu biliyorsun. Sesler gitmiş, bir tek yankıları kalmış geride. Bedeni olmayan seslerin çığlığa dönüşmeyi kurduğu yerlerde sen şarkı söylemek için bekliyorsun. Çocuk, yanılıyorsun.
Boş, beyaz bir kağıdın önünde saatler, günler...Anlamsız bir kum saati gibiyim, zaman kavramından yoksun. Yalnızca
denizin tekdüze sesi. Toprakta çürüyen portakal çiçeklerinin buruk kokusu, bir çocuğun bahçedeki tulumbanın koluna bütün gövdesiyle, neredeyse havaya sıçrıyormuşcasına asılışı...
Ötesi, dinginliğin durgunluğa ve karşı konulmaz bir iç sıkıntısına dönüştüğü saatler, günler...
Boş, beyaz bir kağıdın önünde ne kadar zaman geçtiğini bilmeden beklemek...Aklım dört bir yandan vuran rüzgarların ortasında uğulduyor sanki. Portakal çiçekleri bir bir yere düşüyor. Gökyüzü, üzerinde mürekkep lekeleri olan bir masa örtüsü gibi. Bu öğle üzeri anlaşıldı, dünyadaki hiçbir varlık sesimi yankılamayacak. Yapayalnız duracağım böyle nemli, yarı karanlık bir odada...
Ve yaşam yalnızca rüzgar, yalnızca gökyüzü, yalnızca yapraklar ve yalnızca bir hiç değil mi?
Cesare Pavese