Muhammed
@Silenca
Şimdi bundan çok korkuyorum. Zannediyorum ki kafamın içini açtıkları gün kalbime de bakacaklar, kalbimin
sırrını da okuyacaklar; sonra bu imansız
insanlar “divane genç” diyecekler. Kafamı,
kalbimi altüst edecekler. İçindeki sevgili dünya, içindeki azap ve gözyaşı dünyası, ateş ve aşk dünyası, silinecek. Sonra benden ne kalacak? İki zavallı kol ve bir güdük gövde. Belki arkamdaki Ateşten Gömlek’i de çıkaracaklar, o zaman etrafımdaki hakikî adem olacak. Canımı korkunç bir kasırga ile tutuşmuş gibi yakan bu kızıl gömlek sırtımdan çıktığı gün, o aziz dünyanın izleri kafamdan silindiği gün, onlar hakikaten ölecek, bana hayal gelen köyün küçük mezarlığı sevgilileri gömülmüş birer yoprak mezar olacak, nasıl olur?
Reklam
Kaçıyorum,fakat kimden kaçıyorum? Kafamdan, kafamın içindekinden kaçmak kabil mi?
Ne sıkıntılı, ne bî-hûde ve ne azaplı gün.
İnsan en çok sevdiklerine ancak en
iyi yapabileceği şeyi verebiliyor.