Seni tanıdığımda aylardan Mayıs'tı
Aptallık yapmak bana,
Aptallığımı yüzüme vurmak da en çok sana yakışırdı.
Hoş, ben çocuktum, sen ise bir delikanlı...
Gözlerin kahveydi ama siyaha çalardı,
İçine dalıp giderdim; öpememek canımı yakardı.
Aradan kaç Mayıs geçti diye sor hadi,
Senin ben tanıdığın yaştayım, anla hâlimi.
Artık olgun bir çocuk değil, çocuksu bir kadınım;
Hoş, o hâlimle bile hayran bırakmıştım seni kendime, hatırlatırım.
Sanki sen usta, ben çıraktım;
Sahneme gelip sarıp sarmalamıştın, aşkı ilk orada tatmıştım.
Bak geldi gene aylardan Mayıs;
Büyüdü başının belası o çirkin kız.
Kurduğum hayaller artık gerçekler,
Hoş, yanımda sen yoksan ne fark eder?
Demem o ki gel; ağır uğrağını son bir kez sahnede.
Beni kendine aşık ettiğin yerde, yine aynı hevesle.
— Ophelia