Sude bektaşoğlu
@Silinirken
13 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
anne ve babaların, çocuklarınkinden farklı olarak hayat boyu süren bir yükümlülüğü yok mudur? incile göre tam tersi geçerli, yani ömürlerinin uzun olması için anneleriyle babalarının onurlandıracak olanlar çocuklardır, çünkü incili çocuklara hadlerini bildirmek için anne babalar yazmıştır.
açık bir gökyüzü, serin geceler, köklerin ve yaprakların kokusu, bir karatavuk ötüyor, güneş ışığı altında parlak bir örümcek ağı, usulca dinleniyor dünya ve bana annemden değil de topraktan gelmişim gibi geliyor.
ruth anneme verecek önemli bir haberim olduğunu yazmamı ciddiye almadı, haklıydı da, ancak varoluşsal düzeyde de ben haklıyım çünkü anneme söyleyecek önemli şeylerim var, her ne kadar kelimeleri bulamamış ya da içeriği bilmiyor olsam da. rasyonel bir düşünce değil bu.
yirmi eylül, kapının eşiğinde oturuyorum. üç gündür kanada geyiği geliyor, sanki ben yokmuşum gibi tepeciği sakin ve mağrur bir tavırla aşıyor, ama dün şu yamuk yumuk huş ağacının orada durdu ve başını çevirip bana baktı. hiç kıpırdamaamadım. bana doğru koşacak olursa kendimi içeri atıp kapıyı kapatmaya yetecek zaman vardı -ama neden öyle yapsın ki? bir dakikadan uzun süre boyunca kıpırtısız durup siyah, cam gibi gözlerle bana baktı, sonra tekrar o ağır yürüyüşünü tutturup ağaçların arasında kayboldu. akşam, hava kararmadan önce yol boyunca yürüdüm ve araç bariyerinin olduğu çayırda iki küçük horoz mantarı buldum, bıraktım kalsınlar, ormanın sükuneti.
bana saldırılıyormuşçasına kendimi savunuyorum. annemin tepkisini, annemin acısını ciddiye almayıp sadece kendiminkini önemsediğim için mi acaba? herkes en çok kendi acısına yakındır. ancak benim acımın onunkiyle, onun gizli acısıyla çok derin bir bağı olduğundan şüpheleniyorum, her zaman böyle hissetmişimdir.