Mülksüz
@Simallllll
Yeryüzünde hiçbir şey, insan ruhunu tam olarak tatmin edemez. Her şeye sahip oldukları halde iç sıkıntısından kurtulamayan insanlar vardır. Sebebi maddenin tatmin olmaya yeterli olduğunu sanmak. Oysa ne kadar varlıklı olursa olsunlar, gönül darlığından kurtulamazlar.
Mutlu olmak için, sevmeli. O büyük yaratıcıyı sevmek; insanları ayrımsız sevmek; çiçekleri, böcekleri, bitkileri, hayvanları sevmek... Sevmek, insanın kendisini aşmasıdır.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kötülüğe sevgiyle karşılık vermek onu kökünden yok etmeyi sağlardı. Ya da sabretmek, doğru yoldu.
Din ehli kişide akıl ve vicdan olmazsa vahşet önce çıkıyordu. Akla yer olmayan bir din; affetmeyen, düşünmeyen bir din oluyordu.
İnsan, içine düştüğü durumu ya kabul eder ya da şikayet eder. Hatta isyan eder.
Gerçeği bulmak için isyan gereklidir. İsyanı yaşamayan ruh, var olmanın sırrına ulaşamaz.