Yedi kişilik bir ekip, Yaralasar hepsi de bir akıl hastası tarafından damgalanmış kimsesiz çocuklar..
Yıllar önce daha hayatın tam olarak ne olduğunu bilmeyen çocukların tenine ölüm imzasını attı..
Yurttaki çocukların teker teker ölmesiyle devreye ajanlar girdi. Görev basitti; çocukları kendi himayeleri altına alıp koruyacak ve katili yakalayana kadar onlara kendilerini korumayı öğreteceklerdi..
Fakat Yaralasar ekibi istedikleri gibi bir ekip değildi hepsi birbirinden nefret edip birbirinin zayıf noktalarını bulup katil yerine birbirlerini vuran bireylerden oluşuyordu..
Dostluk? Hepsi de ölmemek için diğerlerinin ölümüne izin verecek kadar dost canlısıydı.
Sadakat? İlk ölen kendileri olmadıkları sürece o katile bile sadakat yemini verebilirlerdi.
Sevgi? Evet her biri kendi hayatını çok seviyordu
Aşk? İlk kural eğitmenine sakın aşık olma!
Birbirinden farkı yedi çaylağın ölüme karşı verdikleri trajikomik bir hikaye Yaralasar. Her birinin kendisine has farklı özelliklere sahip olan yedi kişilik grup zamanla hayatları ile alakalı yeni şeyler öğrenip yollarına ona göre çizdiler.
"Kalk ve devam ett!"
"Yaralasar efendim.."
"Yarasalar demek istedin sanırım?"
"Hayır Yaralasar efendim"
"Açıkla..."
"Kolumu kestin vicdansızın oğlu yaraladın bari sar! Yarala-sar!" Diye bağırarak yaralı kolumu tuttum. Bu adamdan her geçen gün daha fazla nefret etmeye başlıyorum..
Baş karakterimiz Yankı Sedef Sarmaşık ve eğitmeni Alaz Sipahi
....
Çiçeği burnunda yazarımız Maral Atmaca'nın ilk kitabı Yaralasar..
Kitabı okumadan önce yazarın nasıl bir kaleme sahip olduğu hayal gücünün ne kadar geniş olduğunu merak edenler wattpad Maral_Atmc6 hesabından yazarın önceden yazdığı hikayelere göz atabilir ve Yaralasar'ın kitabı hakkında az da olsa bilgi edinmek isteyenler wattpaden