“Bugüne dek ellerindeki silahları almak dışında kimseye dokunmak zorunda hissetmemişti. Ama şimdi parmaklarının uzanıp ona dokunabilmesi için deliye dönmekten korkuyordu. Bakışlarını Adrian’ın ağzından uzak tutmanın bu derece zor olmasından, kendi hain dudaklarının karıncalanmaya başlamasından ya da kalp atışlarının göğsünün içinde davul çalmasından da korkuyor olabilirdi.”
“Korkuyordu. Adrian Everheart için, bir Muhalif için bu duyguları taşıyor olmaktan korkuyordu. Onun düşmanı olduğunu kendine kaç kez hatırlatsa da bundan kaçamamaktan korkuyordu.”