Can

Can
@Sinanergulk
1 okur puanı
Mart 2025 tarihinde katıldı
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ya da misafir benimdir.
Bir yıldız kaymasıyım, görkemli ama kısa ömürlü. Geçip gittiğim yollarda bırakırım hayranlık uyandıran bir iz. Ama bilirim, durup bana bakan o gözlerin umudu boşuna, Ben sadece bir misafirim, bir yabancı. Daima akıp giden, durmayan bir iz.
Adeta bir güçlükle yerinden kalkabiliyorsun, zihnin sisli, düşüncelerin dağılmış. Bedenin ağırlaşmış, sanki her zerrene kurşun akıtılmış gibi. Ruhun ise, sessizce bir çığlık gibi sadece dinlenmeyi arzuluyor veyahut anlaşılmayı bekliyor.
Ay
Bugün 19 Haziran 2025. Sekiz gün önce gökyüzünü aydınlatan o son dolunay, içimde bıraktığı izlerle hala taze. Bir sonraki ise 10 Temmuz'da, ama artık Temmuz ayının o dolunayını eskisi gibi beklemiyorum. Belki de zamanın getirdiği tecrübeler, bazı şeylere bakışımı derinden değiştirdi. Bazen, gökyüzünün en sıradan parçası olan bir taşın bile bu kadar büyüleyici görünmesi, varoluşu sorgulatır. Beşinci sınıfta fen bilgisi dersinde öğretilenin çok ötesinde bir gizem var sanki. İnsanoğlu... Kime dost, kime sırdaş olsak da, kendi içimizdeki o en derin yarayı, vicdanın yükünü bir taşa ya da Ay'a nasıl derseniz yansıtıp da, sonra da o gerçeği kendimize bile itiraf edemeyişimiz... Bu acı bir döngü değil mi? Kendi kendimize ördüğümüz duvarlar. Çoğu gece onun gecesidir misafir de benim, gökyüzü sessizce bize eşlik eder, tıpkı kadim bir dost gibi. Ama bu gece, sanki o da bizimle birlikte bir ağırlık taşıyor; pek misafirperver değil. Kendini bulutların arkasına saklamış, konuşmaya gönlü yok gibi. Sanki ikimiz de aynı sessizliğe bürünmüşüz, kelimelerin kifayetsiz kaldığı, sadece hislerin konuştuğu bir an bu. İçimde fırtınalar kopsa da, dışarıda bu geceye yansıyan tek şey, derin bir sükunet. Belki de bazen susmak.
aysel git başımdan ben sana göre değilim ölümüm birden olacak seziyorum hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim aysel git başımdan istemiyorum benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün dağıtır gecelerim sarışınlığını uykularımı uyusan nasıl korkarsın hiçbir dakikamı yaşayamazsın aysel git başımdan ben sana göre değilim benim için kirletme aydınlığını hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim Islığımı denesen hemen düşürürsün gözlerim hızlandırır tenhalığını yanlış şehirlere götürür trenlerim ya ölmek ustalığını kazanırsın ya korku biriktirmek yetisini acılarım iyice bol gelir sana sevincim bir türlü tutmaz sevincini aysel git başımdan ben sana göre değilim ümitsizliğimi olsun anlasana hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim sevindiğim anda sen üzülürsün sonbahar uğultusu duymamışsın ki içinden bir gemi kalkıp gitmemiş uzak yalnızlık limanlarına aykırı bir yolcuyum dünya geniş büyük bir kulak çınlıyor içimdeki