Bazı insanlar bekler. Saatlerce, günlerce, yıllarca… Bir şeylerin olmasını, bir kapının açılmasını, bir mucizenin gerçekleşmesini. Sabırsız insanlar ise kapıyı çalmadan açar, açılmazsa kırar.
Sabırsız insanlar rüzgar gibidir, durmazlar. Bir karar aldı mı hemen harekete geçenleri, "yarın" demeyenleri, zamanı avuçlarının içinde tutanları seviyorum. Çünkü bilirim ki onlar, hayatın içinde bekleyen değil, yön veren olurlar.
Ağaç gibi sabırla kök salanları anlıyorum ama ben yıldırım gibi çakanları seviyorum.