Don Quijote, “zamanın silmediği anı, ölümün dindirmediği acı yoktur.”
Zamanın silmesine, ölümün dindirmesine kalmış bir felaketten daha kötüsü olabilir mi? dedi Panza.
Şu andan, Tanrı huzuruna çıkıncaya kadar, bana yapılmış ve yapılacak olan bütün saldırıları affediyorum; yapan ve yapacak olan, ister soylu olsun ister soysuz, ister zengin olsun ister yoksul, ister efendi olsun ister serf; istisnasız her koşulda, her durumda.