İçinde yaşamayı hayal etmediğim bir cennetti seninle olmak. “Gel” dedin, geldim hakikaten. Fırtına, deprem, tipi ne olursa olsun “kal” dedin, kaldım. Her şeye rağmen daima “gül” dedin, güldüm. Şimdi senden çekip gidiyorum “öl” dedin, öldüm sevgilim.
Oysaki aşk benim için hayatın olur olmaz zamanlarında ihtiyaç duyulan birkaç renkti. Şimdi hayatın ta kendisi. Nefesimin sebebi. “Aşksız kal” diye beddua etmeli bir düşman diğerine. Eminim en tesirli beddua budur.