Tavsiye üzerine aldığım bir kitaptı.Olay örgüsünün mükemmelliği yanında yazarın aktarmak istedikleri de çok güzeldi.Bitirdikten sonra hem hemen insanları kitaplara bağlayışından ötürü yeni bir kitaba başlamak istedim hem de bir süre oturup bu kitabı analiz etmek,üstüne uzun uzadıya düşünmek istedim.Tekdüze olan hayatımızın belli dönemlerinde hepimiz sıkılmış ve isyan etmişizdir.Çok azımız bu yüzden intihar edebilmiştir.Nor-mal olmamaktan toplumun belirlediği standartlara uymamaktan ölesiye korkarız çünkü hemen deli damgası yiyebiliriz.Öte yandan sıradanlığı başarıpta toplumun onayını alacak kişi olduk mu en çok kendimizi ihmal etmiş işte o zaman gerçekten ‘delirmiş kişi’ oluruz.Halbuki ‘deli olmak düşüncelerini iletmekten aciz olmak demektir’.Kendimizi keşfetmeye zahmet etmemeyişimiz en büyük deliliğimiz.Kendini bulmak kendine geç kalmamak asıl önemli olandır.İçimizdeki ‘ben’ i başkalarının biçimlendiremediği ‘ben’ i bulmaktır asıl mesele.Üzerine daha çok şey söyleyebileceğim ama çok fazla uzatmak istemediğim için burda kesmek istiyorum.Kısacası ‘ deliliği elden bırakmadan normal insanlar gibi davranmalı.Farklı olma riskini göze almalı ama bunu fazla dikkat çekmeden başarmalı.Teşekkür ederim Paulo Coelho .