Yaşamda buğday hiçbir ülkede saksıda yetiştirilmez. Gerçek işin sonucu olan üretim toplum için bir değerdir, onu yıkıp ziyan etmek akla, ahlâka aykırıdır. O üretimden yararlanmak, başkasını yararlandırmak gerekir. Hele de toplumun bol üretime gereksinimi varken.
Eğer zorba yönetimler sözümona hukuk ve yasallık içinde baskı kuruyor, hatta devletler kamusal görevini yapmayarak hakkı cahil bırakıyor, halkla aydınlar arasındaki köprüleri atıyor, kültürel gıda ulaşımını kesiyor, böylece sömürüyü daha da uzatıyorsa, Köy Enstitüleri türlü başkaldırı yöntemleri düşünmek ve bunları uygulamak, kurtuluş için uygun çözümler olabilir.