Ben, yürümek istediğim yolu, kendiliğimden yürüyemem, hatta onu yürümek bile istemem. Sadece hareketsiz durabilirim, başka bir şey isteyemem, başka bir şey istemiyorum da.
Neden, bu en belirsiz ve korkunç sorumluluk gerektiren durumun bütün acısını çeken bir insanım ben ? Senin odanda ki mutlu dolap neden değilim mesela , seni koltuğunda ya da masa başında otururken ya da uzanırken ya da uyurken izleyen? Neden değilim?