Bulanık çıkmış fotoğraf gibiydim, görünümsüz
Yalnızdım, karışıktım
Beni tanıyan kimse yoktu
Hiç yoktu
İçime kapanıktım
Büyük ağaçların altında
Havuzun kırık taşları arasında
Bilmezdim mutluluk nedir
Bilmezdim
Alıp başımı gitmek isterdim
İsterdim ama kalırdım...
"Ey nefsim! Deme: Zaman değişmiş, asır başkalaşmış, herkes dünyaya dalmış,hayata perestiş eder, derd- i mai-şetle sarhoştur.
Çünkü; ölüm değişmiyor. Firak, bekaya kalbolup başkalaşmıyor. Acz-i beşeri, fakr-ı insanı değişmiyor, ziyadeleşiyor. Beşer yolculuğu kesilmiyor, sür' at peyda ediyor.