Gökçe

Kuruluş Osman
Gelenler vardı. Anadolu'ya dörtnala. Yeleleri rüzgârda uçuşan atların sırtında. İyi atlar ve üzerlerinde iyi adamlar. Zafer muştularıyla aydınlanan ufukta, gökyüzü sönmeyecek bir güneşin doğuşuna hazırlanıyordu. Diyojen farklı bir medeniyet öğreniyordu. Koca bir çınar gökyüzünü kaplarken merhamet ve barış dallarıyla; Edebali nakış nakış dokuyordu Osman'ın yüreğini.
Sayfa 128·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Onur
“Her şeyde olduğu gibi, sevgide de onuru ayakta tutmalı insan. Hem kendi onurunu hem de sevdiğinin onurunu."
Sayfa 115·Kitabı okudu
Alıntı
Onlar yaşadıkları sıkıntıları başkalarına yaşatmayacaklar. Çünkü merhameti en iyi anlayanlar onun en çok uzağına düşmüş olanlardır.
Sayfa 66·Kitabı okudu
Duygu ve Düşünce
Öğretmen, birden dışarıda uçan leylekleri görmüştü de bir çocuk sevinci ile sınıfa dönmüş heyecandan titreyen sesiyle ‘Bakın bakın leylekler göçüyor...' diye bağırmıştı. Gerçekten müthiş bir görüntü idi; Ama beni etkileyen leyleklerin göçüşü değil, bir öğretmenin sevinç çığlığı atarkenki çocuksuluğuydu.
Sayfa 57·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam