Sevgilim…
Bu aralar çok boş bıraktım seni,
biliyorum.
Aklıma takılan milyon problemle mücadele ediyorum.
Yani seni unuttuğum falan yok,
sakın alınma gönlüme!
Ama olsun,
sakın üzülme…
Ben seni zaten gönül tokluğuna seviyorum.
Bu aralar bir unutkanlık belası sardı başımı;
ezberlediğim şiirleri bile unutuyorum.
Daha kötüsü bile var!
Doktorun söylediğine göre;
Aklımı geçmişte, gönlümü de sende unutmuşum.
Aklım zaten işe yaramıyordu;
lakin gönlümü sende unutmak tek tesellim.
Bu yüzden… mutluyum.
Zihnim,
anlamsız bir savaşın tam ortasında.
Düşündüklerimi yapamıyorum,
yaptıklarımı ise düşünemiyorum.
Canım çok yanıyor!
Aynı anda birçok şeyi düşünüp,
tek bir şey yapmak zorunda olmak yoruyor.
Yerimde olsan,