Erkan Berk
@Skyfall963
" Memento mori..."
Terapistim şöyle dedi:
“Çocukluk travmasının en büyük belirtisi, sizi inciten insanları terk etmek yerine,
onların size daha iyi davranmaları için ikna etmeye çalışmaktır.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her şey aşk için,
Yanmak da, ağlamak da,
Geceleri uykusuz kalmak da…
Bir bakışına ömür adamak,
Bir gülüşüne dünyayı silmek de aşk için.
Aşk için başlar yollar,
Aşk için biter nefesler.
Bir kalp kırılır,
Bin dua doğar ardından.
Ve biz, yine sevmeye yemin ederiz
Kırık dökük kalplerimizle.
Her şey aşk için,
Çünkü aşk, insana her şeyi unutturur.
Adını, geçmişini, gururunu…
Ama unutturamadığı tek şey vardır:
Sevdiğini.
Aşk için susarız,
Aşk için affederiz,
Aşk için her şeyden vazgeçeriz.
Ve sonunda bir bakarız;
Kendimizden bile geçmişiz.
Her şey aşk için,
Çünkü aşk olmasa,
Kelimeler anlamını yitirir,
Şiirler susar,
Kalpler donardı.
> Herkes bir anda sustu.
Çünkü bir karakter öyle bir cümle kurdu ki…
Dünya bir saniyeliğine sessiz kaldı.
O cümle neydi?
“Ne cebime para koyan babam tanır beni,
Ne de doğurduğunun yabancısı anam.
Bir ben bilirim kendimi,
Bir ben nefret ederim böylesine kendimden…”
Benden aldıkların neden benden fazla,
Ben sana kalbimi verdim, sen ruhumu söktün.
Bir parçam sende kaldı,
Geriye kalan ben, artık ben değilim.
Gözlerinle umut verdin,
Sözlerinle yaktın içimi.
Bir insan bu kadar eksilir mi?
Ben seninle tanıştığım gün azalmaya başladım.
Benden aldıkların neden benden fazla,
Sevdamı, inancımı, çocukluğumu aldın.
Şimdi bir yabancı gibi aynaya bakıyorum,
Ve orada ben yokum.
Sana ömrümü verdim,
Sen bana bir mezar bıraktın.
Bütün sevgiler içinde,
En çok sen tükettin beni.