laluna
@Slaluna
10/10
Beğendi
·7 günde okudu
·2020 23. kitabı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ama insanın benliği kendi benliğiyle konuşursa, kim konuşmuş olur? - mezara girmiş ruh, içeriye, içeriye, en içteki katakompa kadar sokulmuş can; tülünü alıp dünyayı terk etmiş olan benlik - bir korkak belki, ama karanlık koridorlarda elinde feneriyle huzursuzca bir aşağı bir yukarı seğirtirken yine de çok güzel. "Artık dayanamayacağım," diyor ruhu. "Öğle yemeğindeki o adam - Hilda - çocuklar." Ulu Tanrım, nasıl hıçkırıyor! Kaderinden yakınan ruh bu, buraya, şuraya sürüklenen ruh, küçülen halıların üzerine yerleşen - yetersiz dayanak noktaları onlar - kaybolup giden koca evrenin ufalmış paçavraları - aşk, hayat, inanç, koca, çocuklar, genç kızlıkta insana ne tür harika ve görkemli şeylerin görünüp kaybolduğunu bilmiyorum. "Ben istemem - ben istemem."
"Tek başına, kimse görmeden; aşağıda her şey ne kadar sakin, ne kadar sevimli. Hiçbiri görmüyor, hiçbiri umursamıyor. Başkalarının gözleri bizim için birer hapishane; düşünceleri de kafeslerimiz. Aşağıda hava, yukarıda hava. Ve ay ve ölümsüzlük..."
"Tek yaptığı eldivenini almak ve onunla pencerenin camındaki bir noktayı ovalamak oldu. Sanki bir şeyi kökünden temizlemek istercesine ovaladı - bir lekeyi, inatçı bir kiri. Gerçekten de onca silmesine rağmen o leke kaldı ve kadın da beklediğim gibi sarsılarak, kolu kasılarak geri çekildi. İçimden gelen bir şey eldivenimi alıp kendi penceremin camını ovalamaya zorladı beni. O camda da küçük bir leke vardı. Ne kadar silsem de gitmedi."
"Gözümüzün, kağıdın tepesinden zavallı kadının yüzüne kayması için böyle bir mutsuzluk ifadesi bile yeterliydi zaten - o ifade olmadan önemsiz bir yüz, o ifadeyle ise neredeyse insan yazgısının bir simgesi. İnsanların gözlerinde gördüğünüz şey hayattır; hayattır öğrendikleri ve öğrendikten sonra da, saklamaya çalışsalar da, sürekli farkındadırlar - neyin? Görünüşe bakılırsa, hayatın böyle bir şey olduğunun. Karşıda beş tane yüz - beş olgun yüz - ve her bir yüzde görünen o bilgi. İnsanların onu saklamak istemeleri ne kadar tuhaf! O yüzlerin hepsinde suskunluğun işaretleri var: Dudaklar sımsıkı kapalı, gözler yere eğik, beş kişinin her biri bildiklerini gizlemeye ya da etkisini azaltmak için bir şey yapmaya çalışıyor. Biri sigara içiyor, bir ikincisi kitap okuyor; üçüncüsü cep defterine yazdıklarını gözden geçiriyor; dördüncüsü karşısındaki, çerçeve içindeki tarifeye bakıyor; ve beşincisi - çok korkunç bir şey ama, beşincisi hiçbir şey yapmıyor. O kadın hayata bakıyor. Ah, ama zavallı, talihsiz kadıncağız, oynasana bu oyunu - hepimizin hayrına, gizlesene onu!"