Salimet
@Slmt
Misafirin yanında dayak yemeyeceğini bildiği için, sınırları zorlayan çocuktaki cesaret kimsede yok.😃
Kavgaların en çok "ne bakıyon len" diye çıktığı bir ülkede, otobüslere karşılıklı koltuk yapmak çok mantıklı gerçekten. 😃
Arabada kemer takmak zorunluyken, otobüslerde milletin ayakta gidebilmesini bana bir anlatın.😃
Türklere özgü ikna şekli, ölümü gör.😃
Asansör çağırma tuşuna defalarca basarak, daha hızlı geleceğini zanneden tek milletiz. 😃
Annem beni ders çalışırken gördü, gözleri yaşardı, bıraktım ders falan çalışmıyorum. Ondan değerli mi, kıyamam ben ona.😃
Elini öptürmek istemeyipte, elini iyice aşağı indirip, beni yerlerde süründüren orta yaşlı akraba, seni pıçaklarım.😃
Kulağımda kulaklık var, dürtüp müzik mi dinliyorsun? diyor. Yok kuleden iniş izni istiyorum. Pilotum ben😃
Pizzayı yuvarlak yapıp, üçgen kesip, kare kutuya koyanla, evleri kare ve dikdörtgen yapıp, adını daire koyan kişi aynı kişi olmalı.😃
Anneme, anne ben evlatlık mıyım? dedim. Öyle bişey olsa seni mi seçerdik, dedi. Haklı kadın.😃
"Gözleri aşka gülen taze sögüt dalısın" diyor şarkıda. Bu hayatımda duyduğum en kibar, en naif ODUNSUN deme şekli😃
Her ne yapıyorsun diye sorduğumda, napiim sen napıyorsun diyen bir arkadaşım var. Yıllardır ne yaptığını bilmiyorum😃
27653941 keredir diyorum size, şu sayıları okumuş gibi yapıp geçmeyin diye😃
Sadece Türklere özel bir ağırlık birimi 'gavur ölüsü gibi' 😃
Fırıncı bana sıcak ekmek veriyorum dedi. Abi nasıl olsa eve gidince annem bayatları yedirecek dedim. Sarıldık, ağlaştık😃
Reklam
KARGA BOKU......
Kadar Olabilmek...
Köy yerinde ikindi vakti.
Çıt yok.
Herkes susmuş, sessizlik konuşuyor.
Zaman durdu sanki.
Birden bir damlama sesi.
"Şıp...Şıp!."
Alt mahalledeki çeşmenin musluğu bu.
Tamir edilmeli.
O arada yan arsaya bir karga kondu.
Tedirgin ama ürkek değil.
"Gakk!"
Biraz etrafı kolaçan etti.
Sağa sola baktı, yere pisledi.
Sonra kanatlandı, gitti.
Gece bir domuz girdi o arsaya.
Karganın pislediği yeri eşeledi.
Domuz eşeledikçe toprağın üstündekiler alta indi.
Aylar sonra bir fidan bitti orada.
Karganın pislediği yerde.
Yavaş yavaş büyüdü.
Dal oldu, yaprak oldu.
Ve bir ağaç oldu..
İncir ağacı.
Önce karıncalar sardı ağacı.
Sonra sinekler, sonra börtü böcekler.
Kedi korkusundan devamlı endişe içinde yaşayan bir fare vardır.
Büyücünün biri; fareye acır ve onu bir kediye dönüştürür. Fare, kedi olmaktan son derece mutlu olacağı yerde bu kez de köpekten korkmaya başlar. Büyücü bu kez onu bir kaplana dönüştürür. Kaplan olan fare, sevineceği yerde avcıdan korkmaya baslar.
Büyücü bakar ki, ne yaparsa yapsın farenin korkusunu yenmeye imkan yok. Onu eski haline döndürür.
Ve der ki;
'Sen cesaretsiz ve korkak birisin.
Sende sadece bir farenin yüreği var.
O yüzden ben sana yardım edemem.'
Ünlü yazar Shakespeare, bu konuda söyle diyor:
'İnsanların çoğu sevmekten korkuyor, kaybetmekten korktuğu için.
Düşünmekten korkuyor, sorumluluk getireceği için.
Konuşmaktan korkuyor, eleştirilmekten korktuğu için.
Yaşlanmaktan korkuyor, yaşının kıymetini bilmediği için.
Unutulmaktan korkuyor, dünyaya iyi bir şey vermediği için.
Ve ölmekten korkuyor, aslında yaşamayı bilmediği için...
Alıntı
Kitap, baş karakterimiz olan Bekir’in küçük bir kasabaya devlet memuru olarak gönderilmesiyle başlıyor. Ancak bazı aksaklıklar sonucu kahramanımız işine başlayamaz ve kalacak yeri olmadığı için de muhtarın evinde misafir olur. Tam da Bekir’in kasabaya gelmesiyle ardı arkası kesilmeyen cinayetler başlar. Aldığı esrarengiz notlarla ve Cenk diye biriyle karıştırılmasıyla zaten kafası karmaşık olan Bekir’in kafası daha da karışır. Tüm bu kargaşanın içinde de kasabaya yeni atanan hemşireye aşık olur.
Peki bu Cenk kim?
Cinayetler neden ve kim tarafından işleniyor?
MİT niye Bekir’in peşinde?
Bekir neden geçmişini hatırlamıyor?
Bekir'i neden öldürmek istiyorlar?
Tüm bu soruların cevaplarını kitabın sonunda alıyorsunuz almasına da böyle bir son beklemiyordum.
Müthiş bir kurgusu ve tahmin edilemez sonu olan harika bir kitap, mutlaka okuyun.
