"Her insan geceleri kendi ışığına doğru yürür." Hayatın o en zor geçitlerinde, karanlığı delen bir ışık mutlaka vardır. Onunla yolumuzu bulur, onunla yaşamaya devam ederiz. Senin içinde yanan kandili kimse söndüremez. Etrafı zifiri karanlık kapladığında sakın korkma. Kendi ışığına yürü.
Bazen bir sis, görüş ufkumuzu daraltır. Burnumuzun ucunu göremez hale geliriz. Bu sisin üzerinize çöktüğünü hissettiğinizde, başkalarının kalplerinde sevgi ateşleri yakın. Hafız'ın dediği gibi, "Keşke gösterebilseydim sana kendini tamamen yalnız ya da karanlıkta hissettiğinde, varlığının yaydığı o muhteşem ışığı.”
Ancak verebildiğimizde ve özen gösterdiğimizde bir yurda, bir toprağa, bir aileye ait oluruz. Bizden önce yaşamış ve varlığımızı şekillendirmiş olanlara karşı minnet, bizden sonra geleceklere karşı sorumluluk. Aidiyetin özü, sorumlu bağlılıktır.