Sema

Kalbim... Bir gün ben de Kalanın ne yapacağını düşünmeden Güneş yanığı o çocuğu Puhu kuşlarının akşamında Bırakıp gitsem... Yaşamak daha mı az acı verirdi.
Reklam
Kalbim... Bu kadar mı yalnız büyüdün Neden herkese inanıyorsun?
Ah ey büyümek denen uzun kış Ölümün erken cümlesi
"Ben büyümeyi Bir büyük kentin akşam sokaklarına Gözyaşı döke döke öğrendim."
"Güzel dostlarım oldu ama hep tenha yürüdüm"
Reklam