Yorgunluktan bıkmış gözlerim
Yıkılmış hayallerim , kurumuş dudaklarım
Ne ben anlarım ne de zamanın çocukları
Kolay mı sanıyorsun düşündüklerimi
Dünyaya yüklesem içimdeki dertleri
Toz duman eder koca koca gökdelenleri
Geriye ne insan kalır ne de eserleri
Sen kalmışsın bana
Bir köşeden yahut ıssız bir geceden
İçimi ısıtıyor gülüşlerin
Dudaklarından dökülen her söz bir masal gibi
Sürükleyip götürüyor beni
Saatlerce dinlesem , karşımda dursan bir daha , bir daha dinlesem
Gözlerine baksam ardından , gamzelerinde kaybolsam hatta yok olsam
Ne olacaksa olsam ama senden bir parça olsun