Geçmişteki ve gelecekteki bütün darlıkları ihlala eden, hiç ummadığı kadar geniş bir nefes aldı. “Allah’ım” dedi, “hiçbir şeyim olmasa bile sana şu nefes için hamdolsun.”
Bu acı olmasa perdeler bu kadar kalkmaz, gölgelerin yakînibu kadar aşikâr olmazdı.Bir gün acıya şükredeceği; acının, hükümsüz kaldığı anda çicek açacağı aklına gelmezdi. Dilinin ucunda durdu cümle. Bir an tereddüt etti sonra bırakıverdi. Acıyı yaratan Allah’a hamd etti.