Sinem
@Snmcltk
Ama hayat tuhaf; hep bir şeyin seni mutlu edeceğini düşünürsün, sonra o şeyi elde edersin ve hayal ettiğin kadar mutlu olmazsın çünkü her gün yine her gündür. Hani sanki mutluluk o kadar büyür ki içinde yaşamaktan başka çaren kalmaz, ta ki artık onu göremez, hissedemez olana kadar. Sonra da başka bir şeye takılmaya başlarsın; ne bileyim bir çocuk istersin, sonra çocuk gelir ve o mutluluk o kadar büyüktür ki bir hiçmiş gibi hissetmeye başlarsın. Etrafındaki havadan farksızmış gibi.
Reklam
Bazen insan olmak neden bu kadar zor, anlamıyorum. Bu kadar zor olmamalı.
Kimse, sana senin kendine bakman gerektiği gibi bakamaz. Kendine öyle bakmak senin işin.
Belki de hepimiz yalnızız. Belki de insan olmak bu demek; tek bir bedende tek bir varlık olmakla sürekli hesaplaşmak.
Birinin dünyasının merkeziyken kendini nasıl bir anda önemsizleştiğin bir noktada bulursun?
Reklam